De 4Daagse

Als geboren Bosschenaar ben ik alweer een aantal jaren geleden boven de Maas gaan wonen. Eerst in Lent en daarna in Nijmegen. In Lent kwam ik voor het eerst in aanraking met de 4Daagse. Ons huurhuis lag aan de Oosterhoutsedijk, een straat die is opgenomen in de eerste wandeldag van de 4Daagse. Dat betekende uiteraard een keer langs de route zitten en kijken naar die stoet wandelaars. In 2006 was het zo ver en ben ik rustig gaan kijken. Onheil voor de 4Daagse? Wie weet, want dit was de bewuste dag waarop twee deelnemers kwamen te overlijden waarvan eentje op slechts 200 meter van ons huis...

 

Een dergelijke ervaring betekent wel dat het evenement voor altijd in je geheugen gegrift staat. Bovendien heeft het kijken naar al die wandelaars de interesse gewekt om zelf eens mee te lopen, niet in de minste plaats omdat ik na Lent ook echt in Nijmegen ben gaan wonen. En als je in die stad woont, dan moet je toch zeker één keer aan de 4Daagse hebben deelgenomen, toch?

 

In 2009 heb ik de stoute schoenen aangetrokken en heb me ingeschreven als debutant. In juli was het dan eindelijk zo ver. Na 265 kilometer training stonden viermaal 50 kilometer op het menu. Wat een ervaring, wat een evenement, wat een mensen, wat een afstand, wat een pijn aan mijn voeten, wat een grote blaren rondom beide kleine tenen en wat een overweldigende intocht op vrijdag! Ik kan met zekerheid zeggen dat deze 4Daagse het zwaarste is geweest dat ik in fysiek opzicht heb meegemaakt. Ik was kapot, gesloopt en kon echt amper meer lopen. Maar het kruisje is alle moeite meer dan waard!


Het 4Daagsekruisje, geweldige beloning

 

De vier daaropvolgende jaren volgden drie nieuwe deelnames. Alle keren met minder pijn, minder stress, evenveel vermoeidheid, nog meer plezier en net zo veel voldoening. Ik was na één deelname al om en dat zal niet meer veranderen. De Nijmeegse 4Daagse is een uniek evenement en het virus heeft me definitief te pakken. Ik vrees dat ik nog veel vaker deel zal nemen, hopelijk met dezelfde groep geweldige vrienden waarmee ik mijzelf ieder jaar onderdompel in een weekje feest, wandelen, saamhorigheid, slaapgebrek en heel veel plezier.

 


Geen 4Daagse zonder vrienden om samen mee te lopen

 

En 2014? Deelname nummer zes! Ik heb vorig wederom met heel veel plezier 200 kilometer gewandeld en mijn nieuwe Vierdaagsekruis behaald. Daar ben ik uiteraard meer dan trots op. Maar nog mooier dan een Vierdaagsekruis is er eentje met een kroontje. Dat is het nieuwe doel. Ik kan nu volmondig zeggen dat de Vierdaagseverslaving een feit is. Dit unieke evement wil ik echt voor geen goud missen en de vijf eerdere deelnames smaken nog altijd naar meer.


Trots, moe en voldaan na afloop