Ik word een uithangbord

07-08-2013 15:00

Wat was dat heerlijk. Wandelen in plaats van veel tijd en energie steken in de zoektocht naar een baan. De 4Daagse als ultieme afleiding. Even leven in een volstrekt andere wereld, waar het belangrijkste nieuws letterlijk langs je heen gaat. Er is geen nieuws, behalve dat van en over de 4Daagse. Verder ben je met je kop vooral bij de te lopen kilometers, de spierpijn, het voorkomen van van blaren, het halen van de vrijdag en tot slot het ultieme gevoel van het lopen over de Via Gladiola en het halen van de finish. Vijf deelnames, vijf maal succesvol. Met een geweldig mooi nieuw kruisje als beloning.

Voor werk zoeken is tijdens het lopen geen tijd, zelfs erover nadenken gebeurt niet. En ondertussen moddert de arbeidsmarkt maar door. De laatste cijfers liegen er opnieuw niet om. In juni nam de werkloosheid opnieuw toe. Helaas hebben nog eens 16.000 mensen te horen gekregen dat er geen werk meer voor ze is. De totale werkloosheid in Nederland staat op een schrikbarende 675.000.

Één van deze werkzoekenden ben ik. Die ene speld in de steeds groter wordende hooiberg. Dat die hooiberg groeit is nog tot daaraan toe. Wat de afgelopen maanden eveneens opvalt is de daling van het aantal voor mij geschikte vacatures. Waar ik in het eerste kwartaal gemiddeld genomen eens per week een mooie functie tegen kwam om op te reageren, is dat aantal nu ook fors gedaald. Ruwe schatting? Ik denk dat er nu half zoveel geschikte vacatures langs komen. Daarentegen wemelt het van de marktonderzoeksgerelateerde stageplekken. Het werk is er dus wel, maar het dient wel min of meer gratis gedaan te worden. Begrijpelijk, maar of ik er echt blij van word is de vraag. Conclusie? Heel veel mensen voor heel weinig werk.

Wat te doen als werkzoekende in deze situatie? Je maakt onderdeel uit van een steeds groter wordende massa mensen. Gevolg: opvallen lukt steeds minder. En dan maakt het niet uit of je een baan zoekt in een populaire of minder populaire branche. Overal zal het aantal geschikte kandidaten toenemen. Er zit dus maar één ding op. De kop moet boven het maaiveld uit. Opvallen is noodzakelijk. Meer zichtbaar zijn dan anderen een must. Verder kijken dan je neus lang is dient eveneens niet vergeten te worden. Maar hoe? Want als werkzoekende doe je al zo veel. Je zoekt vacatures, schrijft hierop, netwerkt, neemt deel aan LinkedIn discussies om wat meer op te vallen, regelt kennismakingsgesprekken bij mogelijk interessante werkgevers, volgt relevante bedrijven op social media, gebruikt je eigen netwerk om je zoektocht naar werk kenbaar te maken, houdt het nieuws omtrent werkloosheid en werkgelegenheid scherp in de gaten en vertelt verder aan iedereen die het horen wil dat je geen werkt hebt. De pest is alleen dat iedereen dit doet. Er moet dus meer gebeuren!

Ik bevind me nu op dit kruispunt. Is dat wat ik doe voldoende of moet ik meer doen? Eigenlijk weet ik dat al. Ik moet de route van het meer doen gaan bewandelen. Eelco Markensteyn moet een uithangbord worden dat zo opvalt dat mensen niet meer om me heen kunnen. Maar hoe dan? Dat is nog even de vraag. Wel weet ik dat de volgende slogan zo veel als mogelijk geplugd moet worden: Eelco Zoekt Werk! En bij een slogan hoort een website. En dus is Eelcozoektwerk.nl online. Aan mij om deze landingpage zo prominent mogelijk in beeld te krijgen op zo veel mogelijk plekken. Hoogste tijd om hier kort over na te denken en dan tot actie over te gaan. Want ik heb een wereld te winnen en een baan te bemachtigen! Oh, en lees je dit en heb je uithanbordtips? Dan ben ik echt niet te beroerd om die van harte te ontvangen.