De kop is eraf

03-01-2013 15:00

In de nacht van 31 december op 1 januari, om middernacht, was het zover. De geruisloze overgang van het wel hebben van een baan naar het niet hebben van een baan. "Gelukkig Nieuwjaar" roepend heb je dat natuurlijk niet in de gaten. Dan is het tijd voor champagne, voor oliebollen, voor feest, voor het heffen van het glas met dierbaren. Geen tijd om na te denken over deze verandering die hoe je het ook bekijkt best ingrijpend is.

 

Wij leven bij de gratie van het hebben van een baan. Zo zit onze maatschappij nu eenmaal in elkaar. Het niet hebben van werk voelt dus een beetje als incompleet zijn, als anders dan anderen zijn. Buiten de samenleving? Dat is wellicht overdreven, maar helemaal deel uitmaken van doe je ook niet. Althans, zo voel ik dat op dit moment. Ik hoor er net even niet bij, hoe gek dat ook klinkt. Terecht? Nee, natuurlijk niet. Maar aan een gevoel is soms weinig te veranderen.

 

Dat betekent wel dat er gelijk een gezonde ambitie ontstaat om van alles te ondernemen om weer aan het werk te geraken. Nadat een uitkering is aangevraagd uiteraard. Dat is inmiddels gebeurd en ik heb ook al keurig de eerste taken meegekregen vanuit het UWV. Het lezen van mijn rechten en plichten als werkzoekende? Check! CV uploaden? Gedaan! En gedurende een periode van vier weken vier sollicitatieactiviteiten ondernemen? Klaar! Dat laatste lijkt mooi en veel, alleen telt het uploaden van een CV op een vacaturesite ook als activiteit. En de teller staat nu op vijf vacaturesites dus dat is snel verdiend. Oh, en dit is zeer zeker ruim onvoldoende om op korte termijn werk te hebben. Er zal meer moeten gebeuren: werkterreinen en functiegebieden waarin gezocht moet worden in kaart brengen, competenties en eigenschappen van jezelf eerlijk en oprecht bepalen, LinkedIn profiel op orde brengen, mensen vragen om referenties en aanbevelingen, het eigen netwerk inschakelen, vacatures zoeken, brieven schrijven. Het is 'oorlog' en die wordt op veel fronten gestreden. Dus spreekt het voor zich dat ik op al die fronten actief wil zijn.

 

Presentatie is daarbij alles. Want het gaat niet alleen om wie je bent, maar in de tijd van internet en sociale media nog veel meer over hoe anderen je zien als ze naar je gaan googelen. Wat is er dan beter dan die presentatie via internet een handje helpen? Niets denk ik. En dus heb ik deze website bedacht. Mijn website. Met mijn gegevens, mijn historie, mijn passies, mijn werkervaring, mijn foto's en vooral mijn mening die ik via diverse blogs lekker kan en mag ventileren. En weet je wat nou een prettige bijkomstigheid is? Het is ook verrekte leuk om aan je eigen website te klooien! Nu nog een subdomein van de gratis online tool om een site te bouwen, maar morgen of overmorgen gaat ie echt door het leven als www.eelcomarkensteyn.nl en heb ik de beste online presentatie van mijzelf die ik me maar kan wensen. Nu nog zorgen dat het ook de eerste hit wordt in Google...