De lente komt eraan!

20-03-2013 13:00

Met een tik van de secondewijzer is het gedaan met de winter. Vandaag om 12 uur is de lente ingegaan. Voor meteorologen was deze al begonnen op 1 maart, maar de astrologische lente begint vandaag en is op het moment van schrijven ongeveer een uur oud.

Eh, lente? Ja, gek genoeg is het zo. We gaan de zon tegemoet, de warmte, het lekkere weer, we kunnen de terrassen weer op, het blijft heerlijk lang licht, buiten eten wordt weer mogelijk, de barbecue kan weer aan, de zonnebrand kan uit de kast, de truien kunnen naar zolder en de t-shirts en korte broeken gaan de kledingkast weer in.

Maar wacht. Op ditzelfde moment van schrijven sneeuwt het al zeker vier uur non stop in Nijmegen en is het denk ik twee graden boven nul. En zag ik het nu goed op het journaal vanochtend? Voor dit weekeinde wordt gemiddeld 4 graden vorst voorspeld en komt de maximum temperatuur zondag niet verder dan 2 graden boven nul. Ik denk dat ik gek word of dat ik door alle eerdere sneeuw van deze winter dingen zie die er niet zijn.

Nee, het is geen door mijn hersenen gegenereerde projectie om mij te laten denken dat het sneeuwt. Het zijn simpelweg de laatste stuiptrekkingen van een woelige winter, althans wat het weer betreft. En wie weet zijn er wel parallellen te trekken met mijn eigen woelige winter. Met de lente die net begonnen is, kan ik enkel zeggen dat die vergelijking eigenlijk best opgaat.

Aan het begin van de winter te horen krijgen dat je niet bij het bedrijf kunt blijven waar je twee jaar lang met heel veel plezier gewerkt hebt, daarna helaas het werkloze bestaan in dat an sich al woelig en onbestendig is, vervolgens met heel veel energie en positiviteit aan de slag om mijzelf op diverse manieren zo goed mogelijk te profileren en als dat gedaan is mensen in mijn netwerk op de hoogte brengen van mijn werkzoekende status en vragen of ogen en oren open gehouden kunnen worden voor eventuele mogelijkheden. Dan is de winter een maandje onderweg en moet het echte werk nog beginnen: contacten leggen met mensen binnen mijn bedrijfsnetwerk om eens mee te praten. Gewoon met een kop koffie erbij en nader kennis maken. Kan nooit verkeerd zijn, zeker in een tijd waarin vacatures schaars zijn. En ook al is het aantal beperkt, toch is dit ook de tijd van vacatures zoeken, lezen, beoordelen of het bij me past en of ik de benodigde kwaliteiten heb om vervolgens bij een positief eindoordeel in de spreekwoordelijke pen te klimmen. En dus heb ik de afgelopen twee maanden diverse motivatiebrieven geschreven om zo mijn belangstelling kenbaar te maken. Natuurlijk met wisselend succes, want de vergelijking met deze winter moet wel op blijven gaan. Gelukkig zijn de succesen groter dan de tegenslagen, net zoals het niet altijd gesneeuwd heeft, en ben ik blij en tevreden met de resultaten tot nu toe.

Die fase van schrijven, praten en netwerken is, met de winter die net achter ons ligt, nog in volle gang. Met gelukkig heel wat positieve signalen en een uitkomst die nog niet valt te bepalen. Maar als er dan toch overeenkomsten zijn tussen mijn woelige tijd en de woelige winter dan is mijn tijd als werkzoekende wel aan het eindigen, met wat laatste stuiptrekkingen die de lente nog heel even op een afstand houden. Dat vind ik niet erg. De afgelopen periode bevat zo veel positieve elementen dat ik het ook echt begin te voelen: de lente komt eraan!

—————

Terug