Baaldag

10-04-2013 19:20

Daar zit je dan. Boven. Achter je pc. In je eentje. Weer te staren naar het beeldscherm. Hetzelfde scherm waar je de afgelopen tijd al heel wat uren naar hebt gekeken. Zoekend. Schrijvend. Netwerkend. Bloggend. Discussiërend. E-mailend. Heel vaak is dat beeldscherm je vriendelijk gezind en vormt het geen belemmering, staat het je niet tegen en leidt het niet tot weerzin of negativiteit. Behalve vandaag.

Vandaag is een baaldag. Een 'jour sans' zoals de Fransen dat zeggen. Een dag dat niets lukt, niets wil en niets kan. Het zou een perfecte dag zijn om nietsdoend met je badjas aan op de bank te hangen, koppen koffie te drinken, afstandsbediening in de hand te hebben en doelloos langs wat zenders te zappen. Want wat heeft het nu voor zin om naar boven te gaan? Om weer interessant te gaan doen op LinkedIn? Om eindelijk weer eens een verhaal te maken voor op je website? Om vacatures te zoeken? Laat staan om ergens op te schrijven?

Het plan was in ieder geval om een blog te maken, maar het virtuele kladblok waarop ik eerst de teksten maak voordat ik ze publiceer op mijn website blijft leeg. Ik kan maar geen onderwerp bedenken, heb geen inspiratie. En van het druilerige weer word ik ook al niet blij. Het plan is er om even een rondje te gaan hardlopen, maar zelfs daarvoor ontbreekt op dit moment de zin en de motivatie. Laat ik in ieder geval het vaste klusje voor de woensdag even doen, namelijk een hockeytraining maken voor het leukste damesteam van Nederland. Zij verdienen het vanavond niet om een zouteloze training te krijgen. De energie om dat op papier te zetten heb ik wel. En laat ik ook maar een begin maken met een brief voor een vacature die mijn moeder me gisteren doorstuurde per e-mail. Leuke vacature waar ik blij van word en waar ik graag op wil schrijven. Maar eenmaal begonnen aan die brief blijkt het worstelen te zijn met goede, pakkende en originele zinnen. Opslaan en parkeren voor morgen dus.

Na veel gedraal besluit ik toch maar me om te kleden. Sportkleren en hardloopschoenen aan. Zojuist heb ik een rondje uitgetekend op Google Maps. Exact 7 kilometer. Dat moet binnen 35 minuten te doen zijn, hoop ik. De Runkeeper dame houdt me tijdens het rondje en tussen de muziek door op de hoogte van de vorderingen. Elke kilometer moet in 5 minuten worden afgelegd. Dat lukt, en niet zo'n beetje ook. Na ruim 31 minuten sta ik weer voor de deur. Niet dat de top van de atletiekwereld wakker zal liggen van 7 kilometer in ruim 31 minuten, maar het lopen ging wel lekker! Zeker na een tijd niet meer hardgelopen te hebben en sinds een week de draad weer te hebben opgepakt. En ik krijg energie. En inspiratie voor een verhaal!

 


Het welverdiende bad na afloop is heerlijk en nu tik ik gestaag door aan dit verhaal. Het baalgevoel verdwijnt, de energie is terug en dit belooft toch nog een hele leuke dag te worden. Vanavond lekker een stel enthousiaste dames laten zweten en hopelijk weer een beetje beter maken wat betreft hun hockeyspel. Na een tijdje getikt te hebben, bekijk ik ook vlug even mijn e-mail. En wat blijkt? Een recruiter benadert me per e-mail met de mededeling dat ie een leuke functie heeft waar ie me over wil spreken en ik heb een mailtje binnen naar aanleiding van een recente sollicitatie op een hele leuke functie. Of ik maandag aanstaande op gesprek wil komen. Jazeker wil ik dat!

Baaldag? Hoezo, baaldag? Het is een fantastische dag!